09032010

Als ik het leven tegen kom,

zou ik het willen omhelzen. 

en zeggen dat het geweldig is.

Ja dat zou ik echt wel eens willen doen. Want hoe meer je er bij gaat nadenken en gaat doen, hoe meer je beseft hoe waardevol en bijzonder het leven is en kan zijn. Voor je het weet zijn je dierbaren er niet meer en kan je uberhaupt niet meer genieten van elkaar en van het leven. Het zou zo zonde zijn, echt heel zonde. Het liefst zou ik altijd iedereen om mij heen willen hebben van mijn familie. Want ik zonder hun was ik niet wie ik nu ben. Onvoorwaardelijke steun krijg ik van ze in al mijn keuzes.  Je moet immers leven en niet geleefd worden toch? En daar kan jij zelf alleen maar voor zorgen. Probeer te genieten van het feit dat je hier bent en mag zijn. Misschien gaat het niet altijd goed, maar onthoud dat je altijd een stapje mag terug doen en er weer twee vooruit mag zetten. Jij bent wie je bent en je leeft je eigen leven zoals je dat zelf zou willen.